Τρόμαξα αρχικά ότι πρόκειται για το γνωστό άγαλμα γοργόνας της Κοπεγχάγης, το οποίο ναι μεν είναι γυμνό αλλά δεν μου έβγαζε ποτέ κάτι πορνογραφικό. Ίσα-ίσα μια ευαίσθητη αθωότητα, έτσι όπως αγναντεύει την θάλασσα.
Μου πήρε μερικές παραγράφους να το συνειδητοποιήσω, αλλά για να προλάβω όσους ακόμα μπερδεύτηκαν: το εν λόγω άγαλμα είναι ένα άλλο, μεγαλύτερο και με διαφορετική πόζα. Δεν βοηθάει το γεγονός ότι το άρθρο δείχνει μόνο την Μικρή Γοργόνα, αλλά αυτή η ίδια η επιλογή ίσως καταδεικνύει το τί εντυπώσεις δημιουργεί το άγαλμα.
Το μεγάλο άγαλμα όντως είναι... διαφορετικό. Δεν ξέρω αν θα το χαρακτήριζα πορνογραφικό, αλλά σίγουρα ερωτικό. Πράγμα αποδεκτό για κάποια αγάλματα, αλλά όχι για κάθε απεικόνιση: Αν ήταν π.χ. η θεά Αφροδίτη ή άλλη ερωτική φιγούρα θα το καταλάβαινα (αν και προτιμώ αισθητικά την κλασική της γλυπτή εμφάνιση), αλλά για την μικρή γοργόνα (και δη δίπλα στο όμορφο υπάρχον άγαλμα) το νέο άγαλμα φαίνεται περίεργο. Κατανοητή η αντίδραση των κατοίκων.
Ακολουθώντας τους τελευταίους μήνες το podcast History of Byzantium ανανεώθηκε το ενδιαφέρον μου για το Βυζάντιο και είναι πρακτικά αδύνατο να μην πέσεις πάνω στο έργο της (τουλάχιστον όσον αφορά την ελληνική ιστοριογραφία).
Ένας πολύ δραστήριος αιώνας ζωής, που όχι μόνο μελέτησε την ελληνική ιστορία αλλά και έζησε από πρώτο χέρι την μισή (!) νεότερη ιστορία της χώρας. Είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν πολλές ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις για την ζωή της, προσωπικά μπορώ να συστήσω την μισάωρη εκπομπή Μονόγραμμα από το 1982, για όποιον ενδιαφέρεται: https://archive.ert.gr/7599/